Bir Yalanın Keşfi
(Ya Da Bir Beceriksizliğin İtirafı)
Şimdi ben sene başından beri yediklerime dikkat ediyor, abur cubur yapmıyor ve yemiyorum ya… bu, bugün yalan oldu.
Sabahtan akşama kadar yeni evim ve yeni işim (sonraki bloglarda yazacam, çok mutlu ve biraz stresli bi takım işler peşindeyim) için koşuşturduğumdan bugün kendimi zararlı bi tatlıyla ödüllendirmeye karar verdim. Amma ve lakin, aynı nedenlerden dolayı yorgun ve uyuz olduğumdan çok da uğraşmak istemedim. Aklıma, internetlerde gezerken daha önce görmüş olduğum, şu mikrodalgada iki dakkada yapılan kek geldi.
Reçete şöyle:
4 yemek kaşığı un
5 yemek kaşığı şeker
2 yemek kaşığı kakao
¼ çay kaşığı kabartma tozu
azıcık vanilya
1 yumurta
2 yemek kaşığı yağ
3 yemek kaşığı süt
varsa;
parça çikolata
kuru meyve
badem/ceviz vs
süslemek için;
krema/krem şanti
çikolata sos
Buraya kadar çok şahane. Bundan sonra çok önemli bir yalan var valla!
Tarif der ki: Kuru malzemeyi büyük bi kahve kupasında (mug) karıştırın, yumurtayı ekleyin karıştırın, yağı ve sütü ekleyin karıştırın, konulacaksa çikolata parçalarını / kuru meyveleri vs ekleyin karıştırın. İyice karışınca mikrodalga fırında 1000 watta 2½ dakika pişirin.
O malzemeler battal boydaki kupada dahi karışmıyor ama! Evdeki en büyük kupalardan birini aldım, malzemenin ilk kısmını (kuruları) koydum, dikkatlice ama yine de döke saça karıştırmaya başladım. Baktım olmayacak, çok dökülüyor ve üstelik hiç de iyi karışıyor gibi görünmüyor, malzemeleri hakikaten battal boy denebilecek kupaya geçirdim, yine beğenmedim. Dökülüyor yahu karıştırırken! Üstelik daha yumurtayı, sıvıları koymamışım.
Sonra bu vatanın bi evladı olarak aklıma tabi ki ne geldi? Borcam. Oh be! Aldım malzemeyi, koydum borcama, şıkır şıkır karıştırdım, iki buçuk dakika da pişirdim, çok da iyi oldu, çok da güzel oldu. Mu? Henüz sıcakken yenirse, üstüne önerildiği gibi sos / krema bi şeyler konursa fena olmuyor. Tatlı krizleri için süper, misafire yapmayın!
